Herdenken op afstand in coronatijd

15 October 2020

De afgelopen maanden zijn een grote proeftuin voor herdenken op afstand gebleken. Omdat herdenkingen bij een monument of op een begraafplaats door de coronamaatregelen geen doorgang konden vinden op de ‘normale’ manier, waren organisatoren gedwongen om nieuwe manieren te vinden om hun publiek te bereiken en te bedienen. Hoe betrek je bezoekers en getroffenen bij een herdenking als ze er niet fysiek bij kunnen zijn? In dit artikel blikken we met drie organisatoren terug naar de herdenkingen die zij tijdens de coronacrisis hebben georganiseerd. Wat leverde het op en wat blijft in de toekomst behouden?

[...]

Gesprek in eigen huiskamer

Elk jaar op 1 juli, de dag waarop de afschaffing van de slavernij wordt herdacht, organiseert Mercedes Zandwijken met een klein team de Keti Koti Tafel. Tijdens een maaltijd worden persoonlijke ervaringen uitgewisseld over de hedendaagse gevolgen van het Nederlandse slavernijverleden. Door corona kreeg de Keti Koti Tafel dit jaar noodgedwongen een kleinschaligere en intiemere vorm.

Hoe was de Keti Koti Tafel anders dan andere jaren?

‘Aan een reguliere Keti Koti Tafel nemen minimaal honderd personen plaats, de helft zwart en de helft wit. Dit jaar hebben we dit initiatief moeten verplaatsen naar de privésfeer. Daarvoor hebben we Keti Koti dialoogtassen ontwikkeld met daarin alle benodigdheden om in eigen huiskamer een gesprek te voeren over de erfenis van het slavernijverleden: de maaltijd, dialoogvragen en de benodigdheden om de bijbehorende rituelen uit te voeren.

In acht steden door het hele land konden mensen tassen reserveren en ophalen. Het leuke was dat iedereen die de tas kwam ophalen een duidelijk plan had: sommige deelnemers zagen het als een kans om het er eindelijk met hun kinderen over te kunnen hebben, anderen hadden collega’s uitgenodigd of organiseerden een Tafel in hun kerkgemeenschap. In Zeeland hadden we een groep mensen getraind die instructiefilmpjes hebben gemaakt voor elke stap in het dialoogproces. Daar hebben ze de mensen ook laten betalen voor de tas, wat echt een unicum is: dat witte mensen bereid zijn om over de erfenis van het slavernijverleden te praten én daarvoor te betalen!’

 

Foto: Hedenking afschaffing slavernij bij het Keti Koti monument (Kim van Dam/HH)

 

Het hele artikel van Sophie van den Bergh en Ilse Raaijmakers is te vinden in het nummer Ontwrichting en veerkracht (2020:3). Verder lezen? Kijk hier hoe je je kunt abonneren op Impact Magazine.